.

.

پا می چرخانم !

 پا می چرخانم در تنهایی !

 فروردین ماه بود که شهابی از آسمان گذشت !

در آذر ماه سنگواره ی دو لاک پشت میان دو لایه خاک کشف شد

 و اسفند ماه شنیدم که کودکی به دنیا آمده است !

فال گیر جوان

 خمیازه کشان می گفت :

 این کودک در آینده یا تیر انداز خواهد بود

 یا بادکنک سازی ماهر!

.

.

.

آری !

چنین می اندیشم

در یک شنبه نیست انگاری

و کسی از دور صدایم می زند !

کسی شبیه کودکی های خودم !

مجموعه هنری خلیلی

پیش از شکل‌گیری و به وجود آمدن موزه‌های عمومی در قرن هجدهم ، آثار هنری و تاریخی در مجموعه های خصوصی و در اختیار اشخاص معدودی بودند که توانایی خرید، جمع‌آوری و نگهداری آنها را داشتند. با تاسیس موزه‌های مدرن، آثار هنری به عنوان گنجینه‌های عمومی برای مقاصد گوناگون آموزشی، علمی و سرگرمی در معرض دید همگان قرار گرفت. اما مجموعه‌های خصوصی، پس از تشکیل موزه‌های عمومی، نه تنها از میان نرفته‌اند بلکه تعدای از آنها از نظر کیفیت، تعداد و نحوه نگهداری آثار هنری با موزه‌های عمومی و حتا موزه‌های بزرگ دنیا نیز رقابت می‌کنند. در ایران یکی از بزرگترین مجموعه‌های هنری معاصر متعلق به فرح دیبا، ملکه سابق ایران بود.

اما شاید یکی از بزرگترین مجموعه‌های هنری شخصی در دنیا که به خصوص به واسطه "هنرهای اسلامی" و شرقی میان هنرشناسان شهرت فراوانی دارد، متعلق به یک یهودی ایرانی‌تبار مقیم بریتانیا، ناصر داوود خلیلی، باشد. خلیلی متولد سال ۱۹۴۵ در اصفهان است و از سال ۱۹۷۰ در بنیاد خلیلی، متعلق به خانواده خلیلی، به جمع آوری آثار هنری پرداخت.

مجموعه آثار دوران اسلامی خلیلی را با بیش از بیست هزار شیء و اثر هنری یکی از بزرگترین مجموعه های دوران اسلامی به حساب می‌آورند. آثاری که شامل گستره وسیع زمانی و جغرافیایی متنوعی است. مینیاتور، کتب تذهیب شده، سفال و سرامیک، فرش و پارچه، میناکاری و فلزکاری، بخشی از آثار این مجموعه با ارزش را تشکیل می‌دهند. مجموعه خلیلی، تحسین بسیاری از منتقدان هنر و نشریات معتبر در این زمینه را برانگیخته است. روزنامه هنر (The Art Newspaper) سال گذشته ارزش مادی مجموعه هنری خلیلی را بالغ بر پانصد میلیون پاوند برآورد کرده بود.

 در ادامه مطلب مطالعه کنید

دنیای دیوانه !

هنوز که هنوز است

آدم هایش به شب می گویند شب

و به روز می گویند روز !