می اندیشیدم که گناه ،

تکرار تجربه هاست

و شیطان از دریچه ی صدف پوسیده یی سرک کشید و گفت :

خداوند ، اداره ی جهان را به انسان سپرده است !

در ساحل بودم ،

از مرغ دریایی ندا رسید

هیچ کلمه یی سفیدیِ حضور مرا آیینه نمی شود!

گوش دادم به سقوط بلوط پیر ،

در جنگل انبوه پشت سرم ...

و باد ، ندا داد :

راز جاودانگی را در قوزک پایش بخوان !

و نهال نو می گفت :

روز و شب حیات مرا کفاف می دهد !

زمستانی از پی زمستانی می گذشت ،

تا در بامدادی سفید

شعله ای در هیئت زنی دستش را بر شانه ی سردم گذاشت !

(ح.پ)

                                                      این روزها در تئاتر شهر

you are nothing now

. but a sluggish horse

. your feet can no longer follow the rhythm of my heart

I am in haste

I shall dismount

 I shall mount another body

and I shall leave you on the road

تو دیگر چیزی نیستی

مگر اسبی تنبل .

پاهای تو دیگر نمی توانند با ضرب آهنگ دل من هماهنگ باشند .

من عجله دارم .

من پیاده خواهم شد

بر بدن دیگری سوارخواهم شد

و تورا در راه رها خواهم کرد.